Η Seiko μεταφέρει στο Japan House London την έκθεση «Passionately and Obsessively Crafted Watches», προσφέροντας στο διεθνές κοινό μια μοναδική ματιά στη δημιουργική διαδικασία πίσω από τα ρολόγια ενός από τους σημαντικότερους κατασκευαστές ωρολογοποιίας παγκοσμίως. Πρόκειται για την τρίτη συνεχόμενη χρονιά που η μάρκα παρουσιάζει εκτός Ιαπωνίας το «Power Design Project», μια πρωτοβουλία που αναδεικνύει τη φιλοσοφία της γύρω από τον σχεδιασμό, την καινοτομία και τη δεξιοτεχνία.
Η έκθεση συγκεντρώνει επτά πρωτότυπα concept watches, καθένα από τα οποία αποτυπώνει την προσωπική προσέγγιση διαφορετικών σχεδιαστών της Seiko σε επιμέρους στοιχεία της κατασκευής ενός ρολογιού. Μέσα από αυτή τη διαδικασία αναδεικνύεται η εμμονή στη λεπτομέρεια και η αναζήτηση νέων ιδεών που χαρακτηρίζουν το Power Design Project. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα συγκεκριμένα ρολόγια αποτελούν σχεδιαστικές μελέτες και δεν προορίζονται, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση, για παραγωγή.

Ξεχωρίζει το έργο «Dial Texture» του Takuya Matsumoto, το οποίο αντλεί έμπνευση από το παλάτι Αλάμπρα στην Ισπανία. Η περίπλοκη υφή του καντράν δημιουργείται μέσω τεχνικής ανάγλυφης διαμόρφωσης μετάλλου με ακρίβεια έως το ένα εκατοστό του χιλιοστού. Παρότι η αισθητική αφετηρία βρίσκεται στην Αλάμπρα, τα επιμέρους μοτίβα παραπέμπουν σε παραδοσιακά ιαπωνικά θέματα, με ένα ποτάμι που διατρέχει την περιοχή από τις 12 έως τις 3, τον καλοκαιρινό ήλιο από τις 3 έως τις 6, έναν έναστρο ουρανό από τις 6 έως τις 9 και το χιόνι που πέφτει από τις 9 έως τις 12.

Το «Manual Winding» του Kento Ito εξετάζει τη διαδικασία του χειροκίνητου κουρδίσματος ως έναν τρόπο δημιουργίας ενός άμεσου, φυσικού και συναισθηματικού δεσμού ανάμεσα στον χρήστη και το ρολόι. Η ιδέα αποτυπώνεται με έναν ιδιαίτερα ευρηματικό μηχανισμό: η περιστρεφόμενη στεφάνη λειτουργεί ως γρανάζι, το οποίο εμπλέκεται με την κορώνα και επιτρέπει το κούρδισμα του μηχανισμού. Στο καντράν, η ένδειξη αποθέματος ενέργειας αποκτά υπερμεγέθη παρουσία στις 9 η ώρα. Για να δημιουργηθεί ο απαραίτητος χώρος, η διάταξη των δεικτών μετατοπίστηκε εκτός κέντρου, προς τη θέση 3 της ώρας, προσδίδοντας στο ρολόι μια ασυνήθιστη και ιδιαίτερα χαρακτηριστική ισορροπία.

Το έργο «Machining Marks» του Naoya Sukeda αντλεί έμπνευση από την κατεργασία του ξύλου και τα ίχνη που αφήνουν στην επιφάνειά του τα εργαλεία του τεχνίτη. Μεταφέροντας αυτή την ιδέα στη μηχανουργική κατεργασία του μετάλλου, ο σχεδιαστής αφήνει σκόπιμα ορατά τα σημάδια που συνήθως εξαλείφονται με το γυάλισμα. Ολόκληρη η κάσα και το καντράν κατασκευάζονται από ένα ενιαίο μπλοκ ατσαλιού, ενώ ακόμη και οι ενδείξεις των ωρών και τα λογότυπα έχουν υποστεί μηχανουργική κατεργασία. Το αποτέλεσμα είναι ένα έντονο γεωμετρικό μοτίβο σε μια κάσα που θυμίζει βαθμιδωτή πυραμίδα, αναδεικνύοντας τη διαδικασία κατασκευής ως βασικό μέρος της αισθητικής του ρολογιού.

Το «Bar Indices» της Διευθύντριας Σχεδιασμού Miho Wada επανεξετάζει τις συμβατικές ενδείξεις των ωρών, μετατρέποντάς τες στο βασικό σχεδιαστικό στοιχείο ολόκληρου του καντράν. Μεταλλικές ράβδοι διαφορετικού μεγέθους και σχήματος δημιουργούν ένα σύνθετο γεωμετρικό μωσαϊκό, οι γυαλισμένες, πολυεδρικές επιφάνειες των οποίων προσδίδουν στο καντράν έντονη τρισδιάστατη αίσθηση, ενώ η ορθογώνια κάσα ενισχύει την ίδια σχεδιαστική λογική.

Τη συλλογή συμπληρώνουν πρωτότυπες προτάσεις που επαναπροσδιορίζουν τη γεωμετρία, την ένδειξη της ημέρας και την ίδια την έννοια των δεικτών. Το «Spherical Surface» του Yu Ishihara ξεκινά από το θολωτό κρύσταλλο σαπφείρου που συναντάται σε αρκετούς τύπους ρολογιών και διερευνά τι θα συνέβαινε αν ολόκληρη η κατασκευή ακολουθούσε την ίδια σφαιρική καμπυλότητα. Έτσι, ομόκεντροι μεταλλικοί δακτύλιοι ακολουθούν την καμπύλη του κρυστάλλου, με κάθε δακτύλιο να αντιστοιχεί σε διαφορετικό τμήμα του ρολογιού – τη στεφάνη, την κάσα και, εξωτερικά, το προστατευτικό της κορώνας.

Παράλληλα, το «Day Indicator» του Akihiro Hasegawa παρουσιάζεται σε δύο χρωματικές εκδοχές, αφιερωμένες στην ημέρα και τη νύχτα. Η ένδειξη της ημέρας βρίσκεται στο επίκεντρο της σχεδίασης και χρησιμοποιεί τρία διαφορετικά ανοίγματα στο καντράν. Η σημερινή ημέρα εμφανίζεται τόσο στα αγγλικά όσο και στα ιαπωνικά, συνοδευόμενη από θετικές φράσεις, ενώ ένα τρίτο άνοιγμα εμφανίζει την επόμενη ημέρα στα ιαπωνικά.

Τέλος, το «Hands» του Yuki Omori παίζει με την ίδια την έννοια των δεικτών. Στην ιαπωνική ωρολογοποιία, οι δείκτες συχνά αποκαλούνται «βελόνες», γεγονός που συνδέεται με την παράδοση των character watches, όπου οι «βελόνες» αποκτούν κυριολεκτικά τη μορφή χεριών. Στο συγκεκριμένο concept, πρωταγωνιστεί η γάτα-μασκότ της Seiko, Ten-chan: τα χέρια της λειτουργούν ως δείκτης δευτερολέπτων, τα πόδια της ως δείκτης λεπτών και η ουρά της ως δείκτης ωρών.
Η έκθεση «Passionately and Obsessively Crafted Watches» θα εγκαινιαστεί στις 27 Αυγούστου στο Japan House London, στη διεύθυνση 101–111 Kensington High Street, και θα παραμείνει ανοιχτή έως τις 15 Σεπτεμβρίου 2026. Η είσοδος είναι δωρεάν, προσφέροντας στους επισκέπτες την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά τη δημιουργική φιλοσοφία, τον πειραματισμό και τη δεξιοτεχνία που βρίσκονται στον πυρήνα του Seiko Power Design Project.