Η σχέση του Ράσελ Κρόου με τα ρολόγια δεν είναι κάτι καινούργιο. Όσοι παρακολουθούν τον κόσμο της ωρολογοποιίας θυμούνται ακόμη τη δημοπρασία που πραγματοποίησε το 2018, όταν αποφάσισε να αποχωριστεί ένα μέρος της προσωπικής του συλλογής. Εκείνη η στιγμή αποκάλυψε ότι ο Οσκαρικός ηθοποιός που έγινε παγκοσμίως γνωστός μέσα από τον “Μονομάχο” δεν ήταν απλώς ένας άνθρωπος που φορούσε ακριβά ρολόγια, αλλά κάποιος που τα αντιμετώπιζε ως αντικείμενα με ιστορία και προσωπικό βάρος.
Τα τελευταία χρόνια η σχέση αυτή φαίνεται να έχει γίνει ακόμη πιο προσωπική. Μέσα από έναν σχετικά διακριτικό λογαριασμό στο TikTok με το όνομα @igp366, ο Κρόου άρχισε να μοιράζεται μικρά βίντεο όπου μιλά χαλαρά για τη ζωή του και κυρίως για ρολόγια που τον συνοδεύεουν. Δεν πρόκειται για επιδείξεις πολυτέλειας, αλλά περισσότερο για στιγμές όπου ένας συλλέκτης δείχνει τι τον ενθουσιάζει εκείνη τη στιγμή.
Οι επιλογές του αποκαλύπτουν ένα γούστο που κινείται με άνεση ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους της ωρολογοποιίας. Στον έναν άκρο βρίσκονται μοντέλα που αποτελούν ήδη σύγχρονα σύμβολα. Το Rolex Cosmograph Daytona με την κίτρινη χρυσή κάσα και το έντονο τιρκουάζ καντράν είναι ένα τέτοιο παράδειγμα. Ένα ρολόι που συνδυάζει την κλασική φόρμα του Daytona με μια τολμηρή χρωματική επιλογή, ικανή να τραβήξει αμέσως το βλέμμα όταν εμφανίζεται κάτω από το μανίκι ενός σακακιού.

Στον ίδιο κόσμο ανήκει και το Rolex Sky-Dweller από ροζ χρυσό, ένα από τα πιο πολύπλοκα ρολόγια που έχει δημιουργήσει η εταιρεία τα τελευταία χρόνια, σχεδιασμένο για ανθρώπους που ταξιδεύουν συνεχώς και χρειάζονται δύο ζώνες ώρας και ετήσιο ημερολόγιο σε ένα ενιαίο, κομψό σύνολο.

Υπάρχει όμως και μια διαφορετική, πιο εκλεπτυσμένη πλευρά στη συλλογή του. Το Jaeger-LeCoultre Reverso Tribute Geographic, με την περιστρεφόμενη κάσα και τη διπλή όψη, είναι ένα ρολόι που συνδυάζει την αισθητική του μεσοπολέμου με μια σύγχρονη λειτουργία παγκόσμιας ώρας. Στην ίδια κατηγορία ανήκει και το Rolex 1908 σε πλατίνα, ένα μοντέλο που δείχνει την πιο διακριτική και σχεδόν κλασική πλευρά της εταιρείας, μακριά από τον αθλητικό χαρακτήρα για τον οποίο είναι κυρίως γνωστή.
Ανάμεσα σε αυτά τα μεγάλα ονόματα εμφανίζονται και επιλογές που αποκαλύπτουν μια πιο προσωπική περιέργεια. Τα ιαπωνικά ρολόγια Otsuka Lotec, για παράδειγμα, δεν ανήκουν σε καμία από τις μεγάλες βιομηχανίες της Ελβετίας. Δημιουργήθηκαν από έναν ανεξάρτητο ωρολογοποιό και θυμίζουν περισσότερο βιομηχανικά όργανα παρά κλασικά ρολόγια χειρός. Στο πρώτο η ώρα και τα λεπτά εμφανίζονται μέσω αναδρομικών ενδείξεων, ενώ στο δεύτερο η ώρα παρουσιάζεται με ένδειξη άλματος μέσω περιστρεφόμενων δίσκων.

Αυτή η περιέργεια για μικρότερους δημιουργούς εμφανίζεται και σε άλλες επιλογές, όπως το Maurice de Mauriac Rallymaster III, μια περιορισμένη έκδοση εμπνευσμένη από το Wimbledon, ή το William Wood Triumph Chronograph Bronze Jubilee, ένα ρολόι από μπρούντζο που χρησιμοποιεί υλικά από πραγματικό πυροσβεστικό εξοπλισμό.
Στην καθημερινότητα του ο Κρόου φαίνεται να προτιμά και πιο δυναμικά μοντέλα. Το Tudor Black Bay Chrono με το έντονο γαλάζιο καντράν είναι ένα από αυτά, όπως και το Omega Seamaster Diver που δημιουργήθηκε για τα εξήντα χρόνια του James Bond, ένα ρολόι που συνδέει τη σύγχρονη καταδυτική αισθητική της Omega με τη μακρά κινηματογραφική ιστορία του πράκτορα 007.

Και φυσικά, καμία σύγχρονη συλλογή δεν θα μπορούσε να αγνοήσει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σχέδια της υψηλής ωρολογοποιίας. Το Patek Philippe Nautilus, τόσο στην ατσάλινη έκδοση 5712A όσο και στην εκδοχή από ροζ χρυσό 5712R, βρίσκεται επίσης στον καρπό του Κρόου, επιβεβαιώνοντας ότι ακόμη και ένας συλλέκτης που αγαπά τις ιδιαιτερότητες δύσκολα αντιστέκεται σε ένα τέτοιο σύμβολο.

Αυτό που κάνει όμως τη συλλογή του πραγματικά ενδιαφέρουσα δεν είναι η αξία των ρολογιών, αλλά η αίσθηση ότι πίσω από κάθε επιλογή υπάρχει μια προσωπική περιέργεια. Από τις μεγάλες ελβετικές εταιρείες μέχρι μικρότερους ιταλικούς δημιουργούς όπως η U-Boat και η Giuliano Mazzuoli, ο ηθοποιός φαίνεται να επιλέγει ρολόγια με βάση το συναίσθημα και όχι μόνο τη φήμη τους.
Ίσως γι’ αυτό τα μικρά βίντεο που δημοσιεύει δεν θυμίζουν παρουσίαση συλλογής αλλά περισσότερο μια απλή συζήτηση γύρω από μηχανικά αντικείμενα που συνεχίζουν να συναρπάζουν. Και μέσα από αυτή την απλότητα γίνεται σαφές ότι, εκτός από κινηματογραφικός σταρ, είναι ένας άνθρωπος που εξακολουθεί να ανακαλύπτει την ωρολογοποιία με την ίδια περιέργεια που έχει κάθε αληθινός συλλέκτης.






